Meensel Blues Festival

O.C. Meensel-Kiezegem - 13 maart 2010

Organisator, klankman, vrijwilligers, vaste en nieuwsgierige bezoekers vinden elkaar elk jaar weer terug in het gezellige O.C. in Meensel-Kiezegem. Ondanks de crisis, het gebrek aan subsidies of bluesminnende mecenassen houdt het Oost-Brabantse bluesfestival stand, grotendeels te danken aan het enthousiasme en de inzet van alle medewerkers. De meestal Belgische affiche draagt ertoe bij dat de opkomst telkenmale zowel het trouwe publiek lokt als verre reizigers die afkomen op de reputatie van specifieke groepen.

De affiche beloofde afwisseling al zouden de ganse avond gitaren, percussie en harmonica's de instrumentale wapens blijven. Bij het uitstapje naar de Mississippi kwam er bij het sympathieke trio Second Hand Store weliswaar een basdrum bij, vermomd als oude valies die 'Dizzy' Gerry ritmisch aanporde. Met zijn harmonica en 'Don't Start Me Talking' maakte hij de geest van Sonny Boy Williamson wakker. Als je zijn T-shirt ziet, die hij persoonlijk in het Delta Blues Museum ging halen, dan weet je waar zijn voorkeur naartoe gaat. In deze splintergroep van de oude Chilly Willy band spelen verder nog twee voortreffelijke gitaristen mee, Dirk en Nico, al jaren lang toegewijd aan de unieke sound van de Mississippi Blues. Behalve hun geliefde klassiekers met als hoogtepunten 'Matchbox Blues' en 'Catfish' hoorde je nog hun eigen tijdloze boogie 'Baby Drives My Automobile' en het recentere 'Highway' in hetzelfde respect voor de bluesmannen van het eerste uur. Second Hand Store slaagt er steeds weer in je met hun meeslepende blues in een trance te brengen waar je, toch ik niet, nooit genoeg van kan krijgen. Terecht dat zij op een hoofdpodium staan.

Maar ongetwijfeld waren Lightnin' Guy & The Mighty Gators de grootste publiekslokkers. Deze bluesband stond al op het podium van het Peerse Blues Festival en reisde door het hele land. En toch wil men hen opnieuw horen. Na hun show begrijp je waarom. Zelf miste ik enkele keren 'last minute' een van hun optredens, maar had wel hun album in bezit. Hun show was echter volstrekt origineel, met zowel nummers uit hun live album als bewerkte songs. Lightnin' Guy Verlinde is een frontman die vanaf de eerste minuut begeestert, zich opwarmend in een quasi Antwerps dialect nog voor hij het eerste nummer 'Goin' Down' inzette, gevolgd door het intense 'Ain't No Sunshine'. De bandleden, allen 'men in black', volgden in zijn funky, drassig, elektriserend, passioneel en opzwepend spoor. De ritmesectie van bassist Doniniek Buyse en drummer Thierry Stievenart stookte het vuurtje nog meer op, tot net geen uitslaande brand. Hun laatste 'Bon Ton Roulet' culmineerde in een uitbundig Louisianafeest. Tussen het funky 'Cut You Loose' met sexy Mr. James Brown ingrediŽnten en het crazy suggestieve 'Hip Shake' beleed de zanger in 'Me And My Blues' zijn onontvreemdbare liefde voor de blues. Midden in de set laste Verlinde met zijn Bottleneck een intermezzo in. Gezeten op zijn stoel reveleerde hij in drie prachtige slidegitaarnummers, zoals o.m. in 'Got To Move' en 'Bring It On Home To Me', dat ook hij Mississippi John Hurt, Sam Cooke & Co een warm hart toedraagt. Dit toonde de veelzijdigheid van de muzikant, die sinds Maxwell Street alleen maar groeit, zodat hij inmiddels als een hoge boom opvalt in het Benelux-blueswoud.

Was het contrast tussen beide vorige bands opvallend in uitvoering, dan toch niet in spirit. Ook de openingband Jack Daniels Embargo demonstreerde met verve en op jeugdige bluesrockende wijze hun liefde voor de blues. Frontman Ruben, een rasechte Meensel Kiezegem knaap, stond niet alleen met zijn gitaar zijn mannetje, ook in zang schreeuwde hij het ganse scala van bluesemoties uit. Aan het applaus te horen heeft de band al een serieuze aanhang en de vonken schoten over en weer.

Verrassing van de late avond bleek nog de vierkoppige Hombres Amplificados, met een gans eigen stijl bluesvertolking, meer in de geest van Champion Jack Dupree of Fleetwood Mac. Songwriter Johan Loisen aka Hobo Joe schrijft ook eigen songs en heeft een warme soms lome stem. Recent moest de band de begin dit jaar plots overleden gitarist Karel Keustermans vervangen. Een jonge nieuwkomer, maar reeds ervaren Marco Simoni, schaarde zich echter met veel drive naast zanger/gitarist Loisen. De band, opstartend met 'Rollin' And Tumblin' gaf daarna zijn eigen invulling aan de blues, drijvend op de emoties van het ogenblik, intiem of feestelijk. Als afsluiter kon deze band met vaak bezwerende ritmes zowel de licht beschonken als frisse geesten, de oratoren of introverten, de Bob-bers of feestvierders, kortom alle bluesadepten tot ver na middernacht blijvend boeien. Zeker weten, volgend jaar wordt het Meensels Bluesfestival opnieuw een succes. De geest van de bluespioniers waakt over dit festival en de kiemende revival kondigt zich aan.

Mieke Geukens

reageer op dit artikel

 

    
     foto's: © Guido Luckermans
     van boven naar beneden:
     - 'Dizzy' Gerry
     - Bill Roseman & Lightnin' Guy
     - Johan 'Hobo Joe' Loisen

       ___________________________

      
koppelingen:
        
- site Meensel Blues
        
- site Second Hand Store
      - MySpace Lightnin' Guy
      - MySpace Jack Daniels Emb.       - site Hombres Amplificados

 

 

 

 


      


 

 


 

 

   


      







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 


 

 

 


This site tracked by OneStat.com. Get your own free site counter.