Samantha Martin & Delta Sugar
Thomas Toussaint & Greg Izor
Bosuil, Weert (NL) - 12 juni 2022

Na vorig jaar deCanadese topband Samantha Martin & Delta Sugar te hebben ontdekt tijdens hun verpletterend optreden in de Heyhoef Backstage, trokken we vol verwachtingen naar de Bosuil in Weert om dit nog eens te mogen meemaken. Ze waren als hoofdact aangekondigd, maar tot onze verbazing begonnen ze als eersten net na 16 u. aan hun show. Niemand wist waarom en vooraf werd geen info meegegeven maar dit mocht de pret niet drukken. Het was al snel duidelijk dat hier weer een onvergetelijk concert zou plaatsvinden.

Opvallend zijn enkele nieuwe gezichten, waaronder de backingvocalist die zeker een hele fijne aanvulling is. Samantha is goed bij stem, klinkt lekker rauw en bespeelt het publiek met de bedoeling om de mensen eens lekker los te krijgen. Gezien het vroege uur valt dat niet mee. Het duurt enkele nummers vooraleer het publiek een beetje is warmgedraaid maar uiteindelijk doen ze mee, wat afstraalt op de band. Ook deze keer komt 'Happy' van Keith Richard in een eigen jasje voorbij, waarbij Samantha op haar prachtige akoestische Gibson speelt. Ook het ontzettend goede geluid in de Bosuil valt op. Deze technische crew weet hoe het werkt en dat is zeer aangenaam voor het publiek. Compliment! Op het einde van een veel te korte set sluit de band af met Joe Cockers 'The Letter'. Het is jammer dat Samantha zo vroeg speelde en dat er te weinig publiek was om het echt onvergetelijk te maken. Deze band had zeker niet misstaan op het Holland International Blues Festival in Grolloo. We mogen, denk ik, trots zijn dat we ze nog in dergelijke zalen kunnen zien. Ik koester de keren dat ik Samantha heb mogen zien en horen en hoop dat er nog vele volgen...

Het is jammer dat na Samantha veel mensen weer vertrokken. Daardoor viel de opkomst voor Thomas Toussaint & Greg Izor tegen. Misschien komt dat wel door het grote aanbod: net drie dagen Grolloo achter de rug en vandaag ook Clapton en Beth Hart op twee locaties in Antwerpen. De band begon met Thomas en voorlopig nog zonder Greg Izor. Het sloeg in als een bom. Bij het eerste nummer leek het al of de band een toegift speelde na een show van ruim twee uur. Dit is het echte werk, dat kan ik u verzekeren! De gitaarrifs van Harm van Essen en het ongekend authentieke geluid van zijn vintage gitaar betoveren iedereen. Ik ben zwaar onder de indruk. Ook van Thomas' waanzinnig goede harmonicageluid dat me aan Kim Wilson, Paul Butterfield of Rod Piazza doet denken (om er maar een paar te noemen). Gesteund door de geoliede bas en drum van Dirk Wagensveld en Paolo De Stigter kan dit feestje niet meer stuk.

Na een paar nummers is het de beurt aan Greg. Ook deze harmonicaspeler uit Austin, Texas, weet hoe het werkt. Hij leek licht aangeslagen door de vrij lege zaal, maar binnen 'no time' pakt hij het aanwezige publiek in. Zijn harmonicatechniek werkt als olie op het vuur en menig muzikaal hoogtepunt passeert de revue. Dan komt Thomas er weer bij en wordt het smullen van ettelijke harmonicaduels. Greg Izor heeft een fijne stem en een groot charisma. Hij bewerkt het publiek met grappen en grollen en de tijd vliegt voorbij. Veel te snel komt er een einde aan een onvergetelijk mooie middag en avond die nog lang zal blijven hangen.

Stef Smit

reageer op dit artikel

terug naar de index van de concert- en festivalrecensies

Naast de concert- en festivalverslagen op deze website is Back To The Roots sinds 1995 het meest complete en veelzijdige tijdschrift voor blues en verwante muziekstijlen. Vijf keer per jaar brengen we u nieuws, achtergrond, interviews, reportages, cd- en dvd-recensies, boeken, de meest complete blueskalender, enz... Nog geen abonnee? Klik hier voor meer info.

    
      foto's:
     
Stef Smit